Hac oratione ab Diviciaco habita omnes qui aderant magno fletu auxilium a Caesare petere coeperunt.  Animadvertit Caesar unos ex omnibus Sequanos nihil earum rerum facere quas ceteri fecerent, sed tristes capite demisso terram intueri.  Eius rei quae causa esset, miratus ex ipsis quaesiit.  Nihil Sequani respondere, sed in eadem tristitia taciti permanere.  Cum ab his saepius quaereret neque ullam omnino vocem exprimere posset, idem Diviciacus Aeduus respondit:  Hoc esse miseriorem et graviorem fortunam Sequanorum quam reliquorum, quod soli ne in occulto quidem queri neque auxilium implorare auderent absentisque Ariovisti crudelitatem, velut si coram adesset, horrerent, propterea quod reliquis tamen fugae facultas daretur, Sequanis vero, qui intra fines suos Ariovistum recepissent, quorum oppida omnia in potestate eius essent, omnes cruciatus essent perferendi.

<< Previous | Next >>

Log in or registerto write something here or to contact authors.